![]() |
![]() |
|||||||||||||||||||||||
| Sobota, 19 Maja 2012 | ||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||
Wszyscy obserwatorzy
Profil
Jest użytkowniczką
Pochodzi z: Codziennie, gdzie indziej Data urodzin: 6 Stycznia Dołączyła: 1 Marca 2006 Ostatni raz była: 9 Marca 2011, 23:20 Wyswietlono 17488 razy Średnia ocena publikacji: +1.95 Ilość ocen: 40 Publikacji: 27 Komentarzy: 180 Wypowiedzi na forum: 48 Wyświetl wszystko Szczegółowa lista publikacji Szczegółowa lista przyjaciół Szczegółowa lista ulubionych O sobie, do innych
Poznaj siebie, niech Boga myśl twa nie docieka,
Sam człowiek jest właściwą nauką człowieka. On, zająwszy w stworzeniu ten stan pośredniczy, Wielkość dziwaczną ze światłem przyćmionym dziedziczy; Na sceptyka zanadto ufa w swym rozumie, Za wątły, by w stoików utrzymać się dumie; Wątpiąc, jeśli spoczynek lub czynność obierze, Nie wie, czy się już uznał za Boga czy za zwierzę; Czy swej duszy, czy ciała zwycięstwo przesądził, Rodzi się, aby umarł, rozprawia, by błądził. Zawsze ciemny, gdyż taki ma rozum w udziale, Czy to zgłębia za mało, czyli też za wiele. W nim myśl z namiętnościami ciągły zamęt wznieca, On sam się zawsze zwodzi i sam się oświeca. Każde w nim uniesienie jest upadku bliskiem, Pan możny wszystkich rzeczy, sam wszystkich igrzyskiem; Jedyny sędzia prawdy, błądzi do ostatka, świata tego ozdoba, igraszka, zagadka. Alexander Pope- „Wiersz o człowieku” | ||||||||||||||||||||||||